Hoi hoi … ik heb zelf het spel nog niet, maar door enorm veel site’s te lezen weet ik nu gewoon al hoe het werkt en daarom heb ik deze site ook kunnen maken. Maar, nu staan er op de meeste site’s ook dagboeken die ik nu niet kan maken … dus ben ik gaan zoeken en nu heb ik iemand gevonden die elke vrijdag wel wilt schrijven .. dus dan kun je een beetje zien hoe het werkt …
21.03.2006 1. EEN DAGJE AAN DE SLAG Vandaag was mijn eerste dag in een klein dorpje genaamd Nintown. Kapp’n, de toffe taxichauffeur, heeft me afgezet voor het stadhuis, waar de bijzonder hulpvaardige pelikaan Pelly me de weg wees naar m’n nieuwe huis. Dat optrekje heb ik blijkbaar te danken aan Tom Nook, onze lokale ondernemende wasbeer, die tevens een klein winkeltje genaamd Nook’s Cranny runt. Nadat ik mijn huisje in het noordwesten op de plattegrond gevonden had, kwam ik er al snel achter dat het eigenlijk maar een klein krot is! Maar goed, ik heb in elk geval een dak boven m’n hoofd, dus ik besloot om Mr. Nook maar eens te gaan bedanken voor zijn liefdadigheid. Helaas bleek mijn plekje onder de zon geen gulle gift te te zijn – het gaat me wel duizenden bells kosten! Voor ik me kon afvragen hoe ik aan zoveel cash moet komen overhandigde de slinkse winkelier me een uniform en zette hij me aan het werk. Hij toonde me hoe ik bomen en bloemen kan planten om de omgeving er mooier uit te laten zien. Vervolgens vroeg hij me wat pakjes te bezorgen in het dorp. Dat leek me een mooie gelegenheid om een aantal van de buurtbewoners wat beter te leren kennen, zoals een blauwe vogel genaamd Pierce die wel erg dol is op T-shirts… Ook heb ik geleerd hoe ik brieven kan sturen naar de dieren en hoe ik openbare berichtjes kan achterlaten op het prikbord in het dorp! Terwijl ik door het dorp rende was het best moeilijk om niet af en toe afgeleid te worden. Ik schudde aan een boom voor een stel appels, at er eentje op en besloot de twee andere appels die uit de boom vielen te bewaren. Toen vond ik een waterval en zag ik een stel vissen in de rivier, maar zonder vishengel kon ik ze natuurlijk niet vangen. Wacht eens even… Lag er geen vishengel op de schappen in Nook’s Cranny? Onderweg zag ik trouwens ook twee stervormige barsten in de grond. Wat zou dat kunnen betekenen? Een paar klusjes later liet Nook me eindelijk gaan en keek hij toe hoe ik gretig de waren in zijn winkel bestudeerde. Er was een tapijtje van koeienhuid dat volgens mij heel goed zal staan in mijn woonkamer – en ook zag ik weer de vishengel! Ik checkte m’n portemonnee, maar daar zat haast niks in. Nook kocht echter de appels van me over voor 100 bells per stuk, vlak voordat hij me er op wees dat ik nog een flinke hypotheek te betalen had. Tja, er valt nog heel wat te leren in Nintown… Tot volgende week! Ciao,
27.03.2006 2. EROPUIT
Net ten oosten van mijn huisje heb ik de poort van het dorp ontdekt. Die wordt bewaakt door Booker en Copper, twee honden die voorkomen dat ongewenste bezoekers zomaar het dorp kunnen binnenvallen. Copper vertelde me dat ik best een keer wat vrienden kan uitnodigen en dat ik met hem moet praten als ik zelf een keer Nintown wil verlaten om de wijde wereld te verkennen. Zijn maatje Booker is niet iemand die ik met zo’n belangrijke taak zou vertrouwen, want hij leek me nogal een sul. Maar goed, hij liet me wel tussen de verloren voorwerpen snuffelen. Ik heb een nogal nutteloze houten kist gevonden, maar ook een toffe vogelkooi voor in mijn huis. Hier kom ik zeker vaker terug, zo niet voor de gratis spullen, dan wel om een keer naar een ander dorp te reizen!
Voorlopig valt er in mijn eigen dorp nog genoeg te ontdekken. Zo zag ik een dikke vis in het water bij een van de bruggen en ik wist gewoon dat ik die vangen moest. Met het geld dat ik van Nook voor die kist, wat extra appels en een stel schelpen kreeg die ik van het strand had geraapt, had ik meer dan genoeg voor een spiksplinternieuwe vishengel. De vis die ik eerder had zien zwemmen was ‘m al gesmeerd, maar ik vond een mooi plekje bij de waterval en ving daar in krap vijf minuten een baars en twee makrelen! Met gepaste trots wandelde ik terug naar de winkel en verkocht mijn vangst voor wat zakgeld (tja, kleine vis, weinig bells…). Eigenlijk heb ik nu wel spijt dat ik die vissen verkocht heb, want even later liep ik het museum binnen waar ik de oude uil Blathers ontmoet heb. Die museumbeheerder was een beetje bedroefd over de toestand van het museum, en dat verbaast me niks: alle tentoonstellingsruimtes waren leeg! Insecten, schilderijen, dinosaurussen… Zelfs in de vissenhal was er niks te bekijken. Weet je, ik ben zelf best wel een cultureel type, dus heb ik me voorgenomen dat ik al mijn vondsten vanaf nu aan Blathers geef. Cultuur is immers niet in geld uit te drukken, toch?
Veel zaken in Nintown zijn overigens niet gratis. In het museum vind je bijvoorbeeld ook een cafxc3xa9 genaamd The Roost, waar Brewster de barduif een prijzig kopje koffie serveert. Het was weliswaar een lekker bakkie leut, maar toch werd ik een beetje droevig aan de bar daar. Phyllis (de niet-zo-vriendelijke zus van Pelly de pelikaan) leek er haar verdriet te verdrinken en ook Brewster was eerder melancholisch dan spraakzaam. Wie weet moeten ze gewoon nog aan me wennen en worden ze later wel wat openhartiger? Ik heb trouwens ontdekt dat het best lucratief is om aan de bomen zonder fruit te rammelen. Ik heb zowaar 600 bells verdiend door hier en daar aan een paar takken te trekken. Er kwam ook nog briefpapier uit een boom vallen, dus heb ik snel mijn maatje Pierce een brief gestuurd. Ik heb er een schelp als cadeautje bijgedaan en nu ga ik snel naar het postkantoor om de brief te posten! Tot later,
P.S. Wat ik bijna vegreten was: mijn gezicht ziet er vreselijk opgezwollen uit. In een van de bomen zat een bijennest… Het blijft vallen en opstaan, mensen!
03.04.2006 3. GROENER GRAS

Kijk eens! Wat vind je van mijn nieuwe look? Toffe combinatie, die verentooi en pilotenbril, vind je niet? Dit koninklijke shirt van de Gezusters Able maakt m’n hippe nieuwe outfit compleet. (Ondanks mijn aanval van koopwoede doet Sable de naaister overigens nog altijd of ik niet besta. Wat heeft zij toch..?) Al die toffe spullen heb ik trouwens opgepikt in het dorpje Treehut waar mijn vriend Stu woont. Hij woont daar al een tijdje en heeft een veel grotere winkel dan ik. Verder heb ik flink wat gereedschap aangeschaft, zoals een schep en een bijl, zodat ik straks in mijn eigen dorp flink kan gaan tuinieren.
Mijn vriend Stu had zelfs allerlei soorten fruit in de bomen van zijn dorp: sinaasappels, peren en perziken! Ik heb er een hoop in mijn tas gestopt, want het schijnt dat Tom Nook een hoop geld betaalt voor fruit dat niet zo standaard is. Vraag me niet waarom, maar toen ik al dat moois zag in het dorp van mijn vriend werd ik stiekem een beetje jaloers en heb ik zijn enige appelboom omgehakt! Ik weet ‘t, ik weet ‘t, ik ben soms echt een vreselijk naar ventje. Voordat ik uit zijn dorp ben weggegaan heb ik hem echter wel een brief gestuurd waarin ik mijn excuses aanbood voor het omhakken van die appelboom. Ik heb een van mijn eigen appels als cadeautje erbij gedaan, zodat Stu in elk geval een nieuwe boom kan planten! Nu snel terug naar Nintown, voor Stu ontdekt wat ik gedaan heb… Ciao,
10.04.2006 4. HET DORP PIMPEN
Ik was net wat bells op mijn rekening aan het storten toen Pelly me vertelde dat de dieren in Nintown vinden dat het dorp wel wat meer groen zou kunnen gebruiken. Nou had ik altijd al grootse plannen met het landschap, maar het gebrek aan gereedschap zorgde dat die plannen niet eerder tot bloei konden komen. Om alles precies zo in te richten als ik het voor me zag, moest ik eerst een paar boompjes omkappen die me in de weg stonden. Ik wil een heel dennebos maken bij het museum, maar ik kan helaas maar xc3xa9xc3xa9n denneboompje per dag planten dus het zal wel even duren voor ik door de bomen het bos kan zien! Daarna heb ik een deel van het fruit dat ik uit Treehut had meegenomen in de buurt van de stadspoort geplant, zodat als ik in de toekomst visite krijg ze verwelkomd worden door fleurige perziken en sinaasappels! Om het extra mooi te maken heb ik er ook nog allerlei bloemen dicht bij elkaar geplant, zodat ze elkaar hopelijk gaan bestuiven en nog meer mooie bloemen opleveren! Aangezien het deze week Flower Fest was heb ik ook een hoop bloemen rond mijn huis geplant. Nou, het ziet allemaal nog niet helemaal uit zoals ik het me heb voorgesteld, maar hxc3xa9, Rome is ook niet in xc3xa9xc3xa9n dag gebouwd, toch? Ciao,
P.S. Ik heb net een brief ontvangen van de burgemeester en ik heb de trofee voor het Flower Fest gewonnen! Da’s mijn eerste trofee, hoera!
18.04.2006 5. VERLEDEN TIJD
Je raadt nooit wat ik gisteren gevonden heb: een dinosaurus-ei! Weet je nog dat ik je eerder vertelde over die stervormige barsten in de grond? Als je daar graaft kun je vanalles tegenkomen, zoals van die vreemde zingende en dansende houten poppetjes die Gyroids heten. Vaak vind je ook fossielen, en Blathers kan je precies vertellen wat voor fossiel je gevonden hebt. Die grappige oude uil was misschien nog wel meer verbaasd dan ikzelf, maar ik moet zeggen dat ik best wel trots ben op alle skeletten die ik zo al bij elkaar verzameld heb. Het hele museum loopt al aardig vol trouwens. Ik heb al heel wat vissen en insecten gevangen – en ik heb zelfs een bijzonder schilderij op de kop getikt! Maar daarover vertel ik je misschien een andere keer, want ik schaam me nog steeds over hoe dat precies is voorgevallen… Al met al was het een toffe week. Op zaterdagavond heb ik in The Roost een optreden bijgewoond van K.K. Slider. Hij speelt ook verzoekjes, en omdat ik een beetje heimwee had heb ik het nummer ‘Neapolitan’ aangevraagd. Dat liedje doet me nou eenmaal denken aan… Hoe zal ik het zeggen… Een vorig leven? Ciao,
24.04.2006 6. ZO VERDOMD ALLEEN
Normaal gesproken krijg ik maar wat graag post van mijn buren in Nintown, maar de brief die ik vandaag gekregen heb heeft me alleen maar verdriet gedaan. Weet je nog dat ik je over mijn maatje Pierce verteld heb? Ik zag hem voor het eerst toen ik nog pakjes aan ‘t bezorgen was voor Tom Nook. Pierce zwaaide telkens naar me als we elkaar passeerden bij de rivier. Hij vroeg me al snel een keer bij hem langs te komen, en toen leerde ik hem pas echt goed kennen. Pierce had het altijd over fitness en in vorm blijven, en omdat hij zich dus nogal eens in het zweet werkte had hij een echte obsessie voor schone t-shirts. Welk shirt ik hem ook per post toestuurde, hij was er altijd blij mee. Maar er was xc3xa9xc3xa9n shirt dat hij het allerliefst wilde hebben en dat was het five-ball shirt. Laat dat nou net ook mijn favoriete shirt zijn… Op een dag hadden Pierce en ik urenlang samen gevist en ik wilde hem laten blijken dat hij mijn beste vriend is, dus gaf ik hem dat t-shirt. Het maakte hem dolgelukkig en het voelde alsof onze band nooit meer kon worden gebroken. Niet veel later kwam hij plotseling op me afgerend, zei dat ik zijn beste maatje was, en overhandigde mij zijn portret. Niemand in Nintown had me ooit zo’n persoonlijk cadeau gegeven en ik wist nu zeker dat we voor altijd elkaars beste vrienden zouden blijven. Helaas is het zo dat ik de laatste tijd nogal druk ben geweest met het planten van mijn dennebos, en veel te veel tijd heb gestoken in de dagelijkse gang van zaken in het dorp, zodat ik geen tijd had om te hangen met mijn maatje. Helemaal sinds ik ben gaan trainen voor het vistoernooi van afgelopen zondag ben ik zo met mezelf bezig geweest dat ik Pierce nogal verwaarloosd heb, omdat ik alleen maar aan het vangen van grotere vissen kon denken. Vanmorgen opende ik dus mijn brievenbus en voelde een brok in mijn keel terwijl ik de woorden van Pierce’s afscheidsbrief las. Hij was naar een ander dorp vertrokken, maar hij zei dat hij mij en onze vriendschap nooit zou vergeten. Ik kon het nauwelijks geloven – dit moest wel een geintje van hem zijn, toch? Dus rende ik het hele dorp door op weg naar zijn huis – maar waar ik ooit langskwam om mijn zorgen te vergeten, vond ik nu slechts een houten bordje en wat bloemen die de plek markeerden die nu in mijn verleden lag
Ik heb geen flauw idee waar Pierce nu is, en wie weet zal ik hem wel nooit meer zien. Ik kan alleen maar hopen dat als ik de hele Wild World afreis, ik hem op een mooie dag misschien nog eens tegenkom in een dorp hier ver vandaan. Want nu zit ik hier in mijn eentje op mijn kamer naar die stomme vistrofee te staren, maar mijn beste vriend is ervandoor. En ik zal hem voor altijd missen.
04.05.2006 7. DE WEDLOOP:
deel I Aangezien ik de laatste tijd nogal in de put zat, besloot ik een stel vrienden uit te nodigen om naar Nintown te komen. Ze heten Tim en Geisonia en het zijn best toffe lui als je ze een beetje leert kennen. Ze vonden mijn dorp schitterend omdat het zo anders was dan dat van hen. Ook hebben ze een hele tijd door de catalogus van Nook staan snuffelen op zoek naar spullen die in hun dorp niet te koop zijn. Zelf ben ik de afgelopen dagen echter druk in de weer geweest om een spannend soort race voor ze op te zetten, een echte wedloop, zodat ze dit bezoek nooit zullen vergeten. Om in de stemming te komen hebben we eerst een verkleedpartijtje opgezet in mijn kleedkamer. De laatste tijd heb ik zoveel dingetjes gekocht bij de Gezusters Able dat we allerlei maffe outfits hebben uitgeprobeerd. Tim koos uiteindelijk voor een nogal akelige combi van een hanenkam en een hockeymasker, wat op zich wel bij hem past. Geisonia toonde haar ware aard door zich als volgroeide baby te verkleden – maar daar wil ik eigenlijk niet dieper op ingaan. Geloof me, meer wil je niet weten…
Na die verkleedpartij kon het serieuze werk beginnen. De eerste uitdaging van de vuurproef noem ik ‘Bells in het bos’. Je weet toch dat ik een dennnenbos aan ‘t bouwen ben bij het museum? Tussen de bomen had ik zakken Bells verstopt, maar ook een hoop pitfall seeds begraven. Op mijn teken moesten Tim en Geisonia zoveel mogelijk zakken Bells bij elkaar rapen in het bos. Nu zat er in de meeste zakken maar 100 Bells, maar twee ervan bevatten maar liefst 10.000 Bells! Niet te zuinig, hxc3xa8? Met maar liefst 21.000 Bells was Tim duidelijk de winnaar.
Vervolgens was het tijd voor ‘Vetste vis wint’. Beide deelnemers namen plaats aan de rivier en wachtten in spanning af op de eerste vis die richting zee zou zwemmen. Om het nog wat spannender te maken, nam ik zelf ook plaats aan het water en wierp die prijzenwinnende hengel van mezelf uit. Nou bleek dat achteraf niet zo’n goed idee, want ondanks hun verwoede pogingen waren de prestaties van Tim en Geisonia tamelijk triest. Mijn karp van 73 cm was dan ook onbetwist de vetste vangst.
Dat de tweede test geen winnaar opleverde mocht de pret niet drukken, dus sleurde ik mijn vrienden snel naar de waterval, waar de derde en laatste test zou plaatsvinden: ‘De bloemenloop’. Okxc3xa9, ik weet het… bloemen. Maar je kunt al je hoon achterwege laten, want zoals ik al gedacht had werd dit de spannendste beproeving van allemaal! De afgelopen dagen heb ik een groot bloemenbed aangelegd dat de deelnemers moesten oversteken; zo snel mogelijk, maar zonder bloemen stuk te trappen!
Tja ik kan me best voorstellen dat je nu echt op het puntje van je stoel zit, dus blijf daar gerust nog een tijdje zitten want volgende week vertel ik je pas hoe deze vuurproef afloopt! Ciao,
11.05.2006 8. DE WEDLOOP, deel II
Ik haat Mr. Resetti. Zo, dat is eruit. Iedereen die deze mol wel eens is tegengekomen zal het vast met me eens zijn dat hij zijn kop beter niet kan laten zien. (Sommigen zeggen wel dat ze zijn ondergrondse huis hebben gevonden, maar hoe graag ik daar ook een keer langs zou gaan, ik geloof er niks van.) Op zich heeft die mol natuurlijk wel gelijk, als ‘ie zegt dat je in het echte leven ook je spel niet kunt opslaan. Ik weet niet zeker of ik ook helemaal snap wat hij bedoelt, maar de boodschap klinkt behoorlijk diepzinnig.
Maar goed, de wedloop dus. Ik zal je niet vervelen met een langdradig commentaar, maar kort samengevat komt het erop neer dat ondanks een sterke start bij ‘De bloemenloop’ Tim toch de overwinning naar de gedreven Geisonia zag gaan, die de snelheid er stevig inhield en geen enkel plantje vertrapte (terwijl Tim gewoon door mijn geliefde paardenbloem heenwalste!). Door dit gelijkspel wist ik niet wat ik nu met de hoofdprijs moest doen: de Triforce, die ik kort geleden in de tent van Crazy Redd gekocht heb voor 20.000 Bells. Uiteindelijk heb ook maar mijn nog veel duurdere Master Sword in de prijzenpot gegooid om beide winnaars blij te maken. Maar hxc3xa9, geluk kent geen prijs, toch? Je kon wel zien dat Tim en Geisonia het ontzettend naar hun zin hadden gehad in Nintown. Zelf was ik vervuld van een spirituele gloed die me het gevoel gaf dat ik deze krachtige boodschap moest uitdragen. Ik holde dus naar Nook, kocht wat flessenpapier en vereeuwigde mijn boodschap door de flessenpost in zee te keilen. Wat die boodschap nou precies was? Nou, ik ben naar Rover gegaan om Nintown in Contact Mode te zetten terwijl ik in het rondliep. Als jij nou hetzelfde doet, spoelt mijn fles misschien wel bij jou op het strand aan. Plus, wie weet wat je ondertussen nog aantreft… Ciao
31.07.2006
Ahoy, makkers! Moet je eens kijken wat een gave piratenkamer mijn maatje Viking Dave gemaakt heeft? Viking Dave woont in een dorpje dat Sunhaven heet, al moet ik er wel bij zeggen dat het eigenlijk de hele tijd regende toen ik er was! Gelukkig bestaat het huis van Viking Dave uit de ene schatkamer na de andere…
Hij is een echte verzamelaar, zoals je ook kunt zien aan zijn kamer voor gekke wetenschappers. Dat maakt het reizen in Animal Crossing ook zo leuk: je vindt altijd wel iets om te ruilen. Iedereen is weer op zoek naar iets anders. Zo had ik juist de rondkolf (oftewel ‘florence flask’) die Viking Dave nog zocht om deze ruimte compleet te maken.
Je moest eens weten hoe blij ik was toen Dave een blauw hoekstuk bleek te hebben dat ik dan weer nodig had om mijn bokskamer af te maken! Waanzinnig, niet? Als ik hier alleen al lig voel ik me al Rocky Balboa. Dit is toch de coolste kamer die je ooit gezien hebt?
Hoewel, mijn souvenirkamer vind ik misschien nog wel mooier. Deze ‘Mouth of Truth’ heb ik in een dorpje in de buurt van Rome gevonden en behoort nu al tot mijn favorieten. Er wordt wel eens gezegd dat het eigenlijk een hele oude leugendetector is. Als je je hand in zijn mond steekt en een leugen vertelt… Nou, laten we het er maar op houden dat er dan niet ineens allemaal boemetjes uit de lucht komen vallen!
Zo zie je maar: reizen is niet alleen goed om je te ontspannen, je kunt er ook nog wat van opsteken! Mijn vriend Luca en ik gingen samen naar het museum in Artacitta, waar we een stel van de meest beroemde schilderijen aller tijden zagen. Maar dat was nog niet alles: we kwamen er ook Pierce tegen! Een beetje ongemakkelijk was het wel – het leek wel alsof hij me niet echt herkende. Maar misschien deed ‘ie maar alsof omdat ‘ie nog steeds een beetje boos op me is? Ik heb in elk geval een brief voor hem achtergelaten op het postkantoor, met een bijzonder cadeautje, zodat hij weet dat ik spijt heb van hoe het allemaal gelopen is. Hopelijk aanvaardt hij mijn excuses…
Ciao,
Luigi
p.s. Niet vergeten: elke zaterdag in augustus is er een gewedlige vuurwerkshow in Animal Crossing! Die moet je zien, met al je vrienden!